"شاسوسا  ؟! تو هستی ؟


 

 دیر کردی ،


 

 از لالایی کودکی ، تا خیرگی این آفتاب ، انتظار تو را داشتم . "


 

و دستها محکم بر میزها کوبیده شد و زندگی آغاز شد ... معلم تکرار کرد ... و من تکرار کردم و تو تکرار کردی و ما تکرار کردیم و زندگی تکرار شد ! و زندگی سه بخش بیشتر نبود و دو نقطه بیشتر نداشت !


زن           

           دِ     

                           گی  

 

دستهامان را بر میز کوبیدیم تا خوب بفهمیم که زندگی سه بخش بیشتر نیست و تکرار کردیم و تکرار کردیم از لالایی تا میز ... تا کوچه ... تا بلوغ ... تا فلسفه ... تا هم آغوشی ... تا خیانت ... تا ........ و زندگی تنها تکرار سه بخش بود ... 


 

" شبیه هیچ شده ای ،


 

چهره ات را به سردی خاک بسپار ! "


 

و مرگ یک بخش بود و نقطه نداشت !


 

و مرگ یک بخش بود و نقطه نداشت !


 

                       ......


 

"شاسوسا ؟


 

صدای زنگ قافله را می شنوی ؟ "


 

 

/ شعرهای داخل گیومه از سهراب /