خيلی دلم می خواد زبان ناشنواها رو ياد بگيرم...
زبان کر و لال ها...
لال بازی...
حرف زدن بی صدا...
احساس می کنم خيلی حرف داره...
و احساس می کنم دنيام اينجوری شايد بزرگ تر بشه...
حالم بهتر...
و سنگينی قلبم کمتر...
شايد...
...
ببينم کر و لال های تموم دنيا با يه زبون حرف ميزنن؟

گوش کن!
صدا چگونه جوانيمان را برد
تا جايی...
ميان جيغ و سکوت...
گم شويم...
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آبان ۱۳۸۴ ساعت 12:12 توسط مریم
|