
قدم زدن زير بارون ،بدون چتر ، تنهايي اونم به مدت يک ساعت براي خودش عالمي
داره...
امروز وقتي تو اون هواي سرد و بارون شديد داشتم پياده مي رفتم
و بارون همش منو ميبوسيد همه فكر كردند ديوانه اي بيش نيستم و بس...
گرچه من هميشه ميگم ديوانگان را عشق است...
اما لذتي كه من امروز بردم هيچ كس حتي نتونست حسش كنه ...!
پس ديوانه بودن هم عالمي داره كه هر كسي نميتونه لمسش كنه...!
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم آبان ۱۳۸۴ ساعت 18:35 توسط مریم
|