من يه دوستي داشتم كه فكر مي كردم خيلي دوست خوبيه..
من يه دوستي داشتم كه فكر مي كردم خيلي چيزها ميدونه..
من يه دوستي داشتم كه فكر مي كردم دوستم داره يه عالمه..
من يه دوستي داشتم كه اصلا مثل اين دوست ها نبود..
من هميشه فكر مي كردم اون دوستم از بهترين دوستهاست....
من براي دوستم خيلي دوست بدي بودم... خودم ميدونم...!
من فكر مي كردم اون دوستم ميتونه خيلي چيزها رو درست كنه...
من فكر مي كردم اون دوستم.....
....
ولي دوستم يه روز بدون خداحافظي براي هميشه رفت..
من خيلي غصه خوردم اولش... خيلي...
من هنوزم گاهي اوقات به اون دوستم فكر مي كنم
ولي....!
...
بعدها فهميدم كه اون دوستم اصلا دوست نبود..
فهميدم كه اون اصلا چيزي بلد نبود..
فهميدم كه اون دوستم فقط يه رهگذر .... يه عابر... بود... همين..!